Jak wykonać kopię zapasową metadanych kanału YouTube

Pobranie pliku wideo to tylko część zabezpieczenia kanału YouTube: opisane narzędzie Channel Backup rozróżnia metadane filmu od samego pliku wideo w dokumentacji kopii zapasowej. Kopia metadanych może obejmować tytuły, tagi i opisy według TubeBuddy, dane kanału w dokumentacji zasobu Channel, szczegóły playlist w dokumentacji zasobu playlisty, miniatury w dokumentacji zasobu Channel oraz kolejność elementów playlisty w dokumentacji elementów playlisty.

Właściwa metoda zależy od tego, czy potrzebujesz jednorazowego archiwum Google, uporządkowanych danych do własnego procesu, eksportu samych metadanych czy cyklicznej ochrony jednego lub wielu profili.

Co powinna zachowywać kopia zapasowa metadanych YouTube

Zacznij od danych kanału. YouTube opisuje pola kanału obejmujące tytuł, opis, niestandardowy URL, miniatury, język domyślny, kraj, powiązaną playlistę przesłanych filmów, statystyki, stan prywatności, ustawienia marki i lokalizacje w dokumentacji zasobu Channel.

Następnie zachowaj potrzebne dane na poziomie filmu. Tytuły, tagi i opisy są wyraźnie określane jako metadane filmu przez opisane narzędzie Channel Backup, które eksportuje te informacje do pliku CSV, a nie pliki wideo w jego dokumentacji.

Traktuj playlisty jako dane, a nie tylko listy linków. Zasób playlisty YouTube może zawierać jej tytuł, opis, miniatury, stan prywatności, liczbę elementów, język domyślny, tekst lokalny i lokalizacje w dokumentacji zasobu playlisty. Każdy element playlisty wskazuje playlistę, identyfikator filmu i pozycję liczoną od zera, dzięki czemu pozycja zachowuje przynależność i kolejność w dokumentacji elementu playlisty.

W przypadku miniatur przechowuj plik graficzny razem z powiązanym rekordem filmu lub playlisty. Jeśli chcesz ponownie ustawić niestandardową miniaturę filmu za pomocą YouTube Data API, punkt końcowy miniatur obsługuje pliki JPEG lub PNG i ma maksymalny rozmiar 50 MB według dokumentacji miniatur YouTube.

Wybierz właściwą metodę tworzenia kopii zapasowej

Google Takeout: archiwum z określonego momentu

Google Takeout może eksportować filmy z YouTube i tworzyć archiwum do przechowywania danych lub przenoszenia ich według Google. Obsługuje dostarczanie przez e-mail, Dysk Google, Dropbox, OneDrive lub Box; eksporty jednorazowe albo zaplanowane; pliki ZIP lub TGZ oraz dzielenie dużych archiwów według maksymalnego rozmiaru według opcji eksportu Google.

Wybierz tę metodę, gdy potrzebujesz archiwum eksportu zarządzanego przez Google. Pamiętaj, że Google ostrzega, iż archiwum może nie zawierać zmian wprowadzonych między żądaniem a utworzeniem archiwum. Traktuj więc każdy eksport jako migawkę z określonego momentu, a nie aktywne lustro danych według Google.

Eksport API autoryzowany przez właściciela: uporządkowane dane i prywatne treści

YouTube Data API używa OAuth 2.0 do obsługi prywatnych danych użytkownika. Żądany zakres uprawnień określa, jakie zasoby aplikacja może pobierać lub modyfikować, a autoryzowana aplikacja serwerowa może otrzymać tokeny dostępu i odświeżania według dokumentacji uwierzytelniania Google.

To rozwiązanie warto rozważyć, gdy potrzebujesz uporządkowanych danych kanału i playlist albo dostępu autoryzowanego przez właściciela. Jest to proces wdrożeniowy, a nie pojedyncza ścieżka w panelu:

1. Zezwól na dostęp za pomocą OAuth 2.0 i poproś tylko o zakresy potrzebne do eksportu według dokumentacji uwierzytelniania Google.
2. Odczytaj zasób kanału, w tym pola kanału, które chcesz zachować według dokumentacji zasobu Channel YouTube.
3. Odczytaj contentDetails.relatedPlaylists.uploads z zasobu kanału, aby uzyskać identyfikator playlisty przesłanych filmów według dokumentacji zasobu Channel. Użyj playlists.list, aby pobrać zasób playlisty, a następnie playlistItems.list, aby pobrać jej elementy i pozycje liczone od zera według dokumentacji zasobu playlisty oraz dokumentacji elementu playlisty.
4. Przejdź przez wszystkie odpowiedzi stronicowanych list. Gdy istnieje kolejna strona, użyj nextPageToken lub prevPageToken jako następnego pageToken według wskazówek YouTube dotyczących stronicowania.
5. Zachowaj zwrócone dane w uporządkowanym archiwum. Opisany skrypt kopii zapasowej zapisuje dane filmów i playlist jako osobne pliki JSON w dokumentacji źródłowej.

Nie zastępuj opisanego procesu autoryzacji użytkownika kontem usługi: Google informuje, że YouTube Data API nie obsługuje OAuth dla kont usługi, a jego użycie powoduje błąd NoLinkedYouTubeAccount według dokumentacji uwierzytelniania Google.

Narzędzia CSV lub JSON: metadane bez plików wideo

Eksport CSV jest przydatny, gdy bezpośrednim celem jest przeszukiwalny rejestr metadanych filmów, a nie pliki wideo. Jeden z opisanych procesów dla publicznego kanału wygląda tak:

1. Zaloguj się i otwórz narzędzie Channel Backup.
2. Wklej URL kanału; opisany proces obsługuje adresy w formatach handle, channel, custom i legacy user.
3. Wybierz „Get Channel Backup”.
4. Pobierz wynikowy plik CSV zawierający metadane filmów według opisanego procesu.

Drugi opisany proces znajduje się w YouTube Studio: otwórz „Bulk & Misc Tools”, wybierz „Misc Tools”, otwórz „Channel Backup”, wybierz cały zestaw filmów albo tylko filmy od ostatniej kopii zapasowej i wyeksportuj wynik jako CSV według dokumentacji Channel Backup.

Osobne narzędzie do metadanych opisuje następujący proces dla surowych plików JSON i miniatur:

1. Prześlij URL lub identyfikator filmu, playlisty albo kanału.
2. Zapisz wynik jako ZIP.
3. Przechowuj razem pliki about.txt, video.json, playlist.json, channel.json oraz dostępne pliki miniatur PNG według dokumentacji eksportu narzędzia.

Te metody nie mają identycznego zakresu. Trasa CSV z połączonym kontem jest opisana jako tylko do odczytu i może obejmować filmy niepubliczne oraz prywatne w płatnych planach; widoczny bezpłatny plan ogranicza się do 50 najnowszych publicznych filmów, a płatny plan ma obejmować do 50 000 filmów według aktualnej strony narzędzia. Sprawdź zakres, zanim uznasz eksport publicznego kanału za kompletne archiwum właściciela.

Jak obsługiwać dane prywatne, niepubliczne i publiczne

Dostęp i widoczność to różne kwestie. YouTube Data API używa zakresów OAuth do prywatnych danych użytkownika według dokumentacji uwierzytelniania Google. Nie należy zakładać, że eksport z publicznego URL-a zawiera filmy prywatne lub niepubliczne; jedno z narzędzi połączonego konta wyraźnie oddziela publiczny dostęp w bezpłatnym planie od dostępu do treści niepublicznych i prywatnych w płatnych planach według aktualnego opisu zakresu.

Zapisuj zamierzoną widoczność przy każdym wpisie playlisty lub filmu. YouTube definiuje elementy publiczne jako możliwe do oglądania i udostępniania przez każdego, niepubliczne jako możliwe do oglądania i udostępniania przez każdego, kto ma link, a prywatne jako takie, dla których nie można udostępnić URL-a według wskazówek YouTube dotyczących widoczności.

Opisana ścieżka w Studio dotycząca widoczności playlisty wygląda tak:

1. Zaloguj się do YouTube Studio.
2. Wybierz Content, a następnie Playlists.
3. Przy playliście wybierz Details.
4. Otwórz Visibility i wybierz ustawienie.
5. Wybierz Save według instrukcji YouTube dotyczących widoczności playlist.

Utwórz manifest, zanim będzie potrzebne przywracanie

Używaj jednego dokumentu inwentaryzacyjnego dla całego archiwum. Przewodnik odzyskiwania zaleca zapisanie URL-a kanału i właściciela konta Google lub Brand Account, plików źródłowych lub głównych, nazw plików miniatur, domyślnych tytułów, opisów, hashtagów i linków, daty kontroli oraz osób odpowiedzialnych za odzyskiwanie według wskazówek dotyczących odzyskiwania.

Dodaj uporządkowane pola opisujące kanał i jego zależności:

• Tytuł kanału, opis, niestandardowy URL, miniatury, język domyślny, kraj, stan prywatności, ustawienia marki i lokalizacje z zasobu Channel YouTube.
• Tytuł playlisty, opis, miniatury, stan prywatności, liczba elementów, język domyślny, tekst lokalny i lokalizacje z zasobu playlisty YouTube.
• Dla każdego przypisania do playlisty: identyfikator playlisty, identyfikator filmu i pozycja liczona od zera z zasobu elementu playlisty YouTube.
• Tytuły, tagi i opisy filmów, jeśli wybrany eksport obejmuje te pola metadanych z opisanego zakresu Channel Backup.

Oznacz każde archiwum datą kontroli. Ma to znaczenie, ponieważ Google opisuje archiwum eksportu jako potencjalnie pozbawione zmian wprowadzonych między żądaniem a utworzeniem archiwum według Google.

Czy można przywrócić metadane YouTube z pliku CSV lub JSON?

Dokumentacja przesyłania YouTube opisuje ręczne odtworzenie danych, a nie natywny import CSV lub JSON:

1. W YouTube Studio wybierz CREATE, a następnie Upload videos.
2. Wybierz plik wideo.
3. Przy każdym pliku wybierz Edit, aby edytować szczegóły filmu według dokumentacji przesyłania YouTube.

YouTube informuje, że jednocześnie można przesłać do 15 filmów według tej samej dokumentacji przesyłania. Jeśli okno przesyłania zostanie zamknięte przed wybraniem widoczności, YouTube zapisze film jako prywatny na stronie Content w Studio według YouTube.

Twierdzenie dotyczące konkretnego narzędzia jest czymś innym: dokumentacja Channel Backup mówi o przesłaniu zapisanego pliku kopii, aby przywrócić metadane filmu według dokumentacji tego narzędzia. Traktuj to jako opisany przez narzędzie proces, a nie ogólny natywny import CSV lub JSON do YouTube.

W przypadku niestandardowej miniatury filmu punkt końcowy YouTube Data API ustawia miniaturę filmu i obsługuje pliki JPEG lub PNG o rozmiarze do 50 MB według dokumentacji miniatur YouTube.

Na koniec przetestuj archiwum. Wskazówki dotyczące odzyskiwania zalecają przeprowadzenie dwudziestominutowego testu przywracania według wskazówek dotyczących odzyskiwania. Test powinien potwierdzić, że manifest, pliki źródłowe, nazwy plików miniatur, rekordy metadanych, dane właściciela i kolejność playlist znajdują się razem, zanim rzeczywiste odzyskiwanie stanie się pilne.

Cykliczny plan tworzenia kopii zapasowych

Google Takeout obsługuje zaplanowane eksporty według opcji eksportu Google. SocialGuardian informuje, że treści z głównych platform, w tym z YouTube, mogą być automatycznie archiwizowane codziennie, a chronione typy treści obejmują podpisy i metadane według SocialGuardian.

Opisane wdrażanie SocialGuardian przebiega następująco:

1. Wybierz sieć.
2. Wpisz handle lub URL profilu.
3. Użyj „+ Add another profile”, jeśli chcesz dodać kolejny profil.
4. Strona startowa informuje, że okres próbny nie wymaga hasła według strony startowej SocialGuardian.

Publiczny opis produktu SocialGuardian informuje, że usługa archiwizuje posty, relacje i filmy z YouTube oraz chroni podpisy i metadane; opisuje również pobieranie lub przywracanie z publicznego profilu @handle bez hasła ani logowania według SocialGuardian.